Mostrando entradas con la etiqueta AGIR. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta AGIR. Mostrar todas las entradas

sábado, 5 de marzo de 2016

Asamblea constituyente Erguer

Se celebra en Santiago de Compostela  la Asamblea Nacional Constituyente de 'Erguer estudantes da Galiza', una nueva organización que pretende agrupar al estudiantado gallego nacionalista e independentista. Esta nueva organización unirá a las tres organizaciones existentes de este tipo: Agir, Comités Abertos y Liga Estudantil Galega.









Las asambleas para tratar esta unión se han ido realizado desde finales del año pasado. Según lo publicado en Facebook, la nueva organización se define así:

- Erguer. Estudantes da Galiza é unha organización composta por estudantado galego cun mesmo proxecto.
- Erguer. Estudantes da Galiza está chamada a ser unha organización destinada á defensa dos dereitos do estudantado, cuxo obxectivo estratéxico é acadar un ensino galego, público, de calidade, democrático e antipatriarcal.
- Erguer. Estudantes da Galiza é unha organización de carácter independentista, plural, situada no campo da esquerda nacionalista e independentista, nun movemento político que procura a constitución da República Galega independente, democrática e plenamente soberana, sabendo que só neste marco se pode dar o ensino polo que loitamos.
- Erguer. Estudantes da Galiza, como organización antipatriarcal, asume as teses feministas, procurando a igualdade plena entre os diversos xéneros.


Sin embargo, el 10 de febrero anterior apareció un escrito que refleja las tensiones de este proceso. Ofrecemos un extracto:

A 2 de febrero de 2016, Agir, Comités e LEG anunciaron a través de un manifiesto el inicio de un proceso constituyente que culminará en marzo con la fundación de una “nueva organización del estudiantado nacionalista galego”.

No podemos más que manifestar perplejidad ante la convocatoria unilateral de un congreso de “unidad” entre estas organizaciones, suplantando la opinión de la mayoría del estudiantado que formando parte de las Asambleas de Base no estamos enmarcados en ninguna de las tres entidades.

Estamos, pues, ante un golpe de mano de las cúpulas burocráticas para unificarse violentando el proceso asambleario. Un hecho que evidencia el engaño, la instrumentalización y manipulación a la que fuimos sometid@s estos meses.

El resultado contra lo que aparentemente se quería transmitir, es la fagotización del hecho de las organizaciones estudiantiles independentistas y socialistas por los Comités, mediante la creación de una nueva fuerza que se define como “nacional,popular, feminista, asamblearia y combativa”.

Además del retroceso que supone esta falsa “unidad del movimiento estudiantil” en el ámbito político-ideológico, este acuerdo unilateral sin contar con las asambleas supone una falta de respeto, una flagrante violación de la democracia y del asamblearismo, una instrumentalización de una parte importante del estudiantado que participamos de las Asambleas de Base y que fuimos, por lo que se ve, manipulados por las burocracias. Lo decidido en la última AB de Compostela fue exactamente lo contrario, pues la mayoría del estudiantado que la conforma no está conforme con esta jugada de cúpulas.

Para imponer su calendario los portavoces de la incoherencia y del esteticismo “rebelde” aplicaron una purga, excluyendo docenas de estudiantes que participamos desde el inicio en su creación para así garantizar el acontecimiento de una unidad previamente definida que no se ajusta al proceso que dio lugar a la creación de las Asambleas de Base.

Desde el primer momento esta iniciativa fue concebida como una falsa unidad, un engaño que alimentando falsas esperanzas, tan sólo va a absorber al estudiantado independentista galego, constituyendo una organización reformista y nacionalista que renuncia a los principios del estudiantado rebelde, socialista e independentista con el que nos identificamos.

Las dinámicas del proceso fueron idóneas para la fagocitación del estudiantado socialista, independentista y feminista polo de la izquierda nacionalista. Las bases de unos principios ideológicos deliberadamente confusos, donde se renuncia al socialismo, optando por una difusa caracterización de “organización popular y democrática”, donde se define ambigüamente la lucha de liberación nacional, hablando de la búsqueda de la soberanía nacional, sin identificar el consecuente objetivo de un Estado propio, independiente y soberano, en forma de República Galega.

No vamos a participar en esta farsa porque viola el proceso asambleario y porque renuncia al legado y trayectoria estudiantil revolucionaria con que nos identificamos y consideramos esencial para poder hacer frente al proceso de mercantilización, privatización y españolización de la educación en Galiza.

Hoy, al igual que en 1999 ha sido constituida la Federación Estudiantil Revolucionaria (FEER) y al año siguiente Agir, es necesario vertebrar un proyecto estudiantil de carácter socialista, independentista y feminista.

Nico Felgueiras, Assembleia de Base Compostela, ex-filiado de Agir

Joám Gonçalves, Assembleia de Base Lourinha

Aarom Munhoz, Assembleia de Base da Lourinha

Heitor Munhoz, Assembleia de Base Compostela

Rubém Mendez, Assembleia de Base de Vigo, ex-filiado de Agir


.- Aparece en el periódico Diagonal una entrevista con Joám Peres, responsable legal de Causa Galiza y uno de los imputados en el marco de la 'operación Jaro', de la que ofrecemos un extracto:

A cada uno de nosotros Eloy Velasco nos imputa actualmente “integración en banda armada” y participación en actos de “enaltecimiento del terrorismo”, y decreta la suspensión de actividades de la organización, primero por dos años, y después por uno, prorrogable. A nivel práctico es una ilegalización porque prohibe la vida orgánica, el trabajo político en la calle, la participación en y la organización de actos públicos, etc. 

- ¿Cuáles son los orígenes de Causa Galiza?

En el 2007, gobernando en Galiza el bipartido PSOE-BNG, y el PSOE en el Estado español, se abre la posibilidad de un proceso de reforma estatutaria. En este momento, por un lado está un nacionalismo mayoritario de vocación autonomista que apostó por la reforma, liderado por el BNG, que reivindica un Estatuto de Nación y la “plurinacionalidad” del Estado español. Por otro, un universo independentista atomizado en organizaciones políticas y sociales. En esta coyuntura, se plantea la posibilidad de construir una unidad de acción puntual entre los sectores que rechazan y denuncian el marco autonómico y reivindican el ejercicio unilateral del derecho de autodeterminación. Éste es el origen de Causa Galiza, con la idea básica de denunciar la reforma del marco estatutario, socializar la necesidad que tiene nuestro pueblo de plena soberanía política y explicitar que ningún amaño o reforma de la Constitución española satisfará nuestra necesidad de poder político para decidir sobre nuestro territorio, recursos, condiciones y relaciones laborales, fiscalidad, etc.

- Causa Galiza, hasta ahora, nunca se había presentado a elecciones, ¿os planteábais presentar candidatura en las próximas elecciones regionales?

No teníamos aún decisiones en firme. Cuando Eloy Velasco da luz verde a la operación policial, nosotras y nosotros estabamos planificando una campaña larga en el tiempo para socializar la necesidad de la independencia para nuestro país. Esta iniciativa política pretendía incidir en el debate que hoy está abierto en el campo nacionalista sobre estrategia y perspectivas, y en ese paquete estaba también la hipótesis de concurrir a las elecciones en la Galiza administrativa, como una forma más de lucha y con la misma perspectiva: fortalecer el músculo independentista en nuestro país, fortalecer la organización e incidir en el debate. La actuación policial, las detenciones e imputaciones y la ilegalización de hecho tiraron por tierra este esquema.

Lo que sí nos parece claro es que aquí se va, utilizando distintos métodos e intensidades, a por aquellas opciones que defiendan un horizonte de soberanía nacional para nuestro pueblo. Nos parece muy sintomático que dos dirigentes de una organización como el BNG, como su ya exportavoz nacional Xavier Vence y el exsecretario de Organización Bieito Lobeira, fuesen citados en la proceso por reunirse com nosotros en alguna ocasión e interrogados sobre la relación política que mantuvieron con Causa Galiza. La Guardia Civil pretende pintarle en el suelo las lineas rojas al nacionalismo galego y prefijar las márgenes en las que se puede mover. A nosotras, como comentaba, seguimientos, multas, juicios, patada en la puerta, registros, conducciones a Madrid y experimentación de metodologías represivas que, mañana, serán aplicadas a otros sectores. El independentismo se lleva la palma en materia de represión política, pero la militancia nacionalista también está bajo la lupa y no es ajena a estas prácticas que pretenden negarnos cualquier futuro como pueblo.

sábado, 14 de noviembre de 2015

Asamblea de AGIR

Se celebra en Santiago de Compostela la IX Asamblea de la organización estudiantil AGIR, que cumple 15 años. Dentro de las tesis políticas aprobadas, se acordó la necesidad de continuar el proceso de ir formando una nueva herramienta orgánica unitaria que agrupe al estudiantado gallego cuyos ejes fundamentales sean el soberanismo, el anticapitalismo y la sociedad no patriarcal.
Una vez elegida una nueva Dirección Nacional, se aprobaron en la Asamblea unas resoluciones que trascribimos casi íntegras a continuación:


- O estudantado organizado em AGIR reitera o seu rechaço à política penitenciária do Espanhol, que mantém torturad@s e dispersad@s a milheiros de quilómetros das suas casa a quase umha dezena de pres@s independentistas galeg@s. Cada vez som mais as pessoas vítimas do disparate legislativo imperante e para todas ellas exigimos a sua imediata posta em liberdade. Que voltem para a casa!

- Do máximo órgao de decisom de AGIR fazemos pública a nossa preocupaçom pola escalada repressiva e o macro-recorte em direitos sociais que o atual governo do PP está a levar a cabo, nomeadamente com a Lei Mordaça. Nos últimos meses nós própri@s vivemos nas nossas carnes, como já estamos acostumad@s, essa brutal repressom, mas mantemo-nos firmes no nosso compromisso com as luitas populares. Agora mais que nunca há que fazer valer a consigna de “a sua repressom nom nos vai parar!”.

- AGIR transmite o seu apoio aos povos que luitam pola sua emancipaçom e contra fascismo e o imperialismo dos EEUU, a NATO ou a UE, entre outras, que estám a levar a guerra a diversos pontos do globo, especialmente à Crimeia, Síria, Iraque, Venezuela, Curdistám, Palestina, etc. Para todos eles enviamos um forte saúdo internacionalista.

- Nesta AN de AGIR amosamos a nossa alegria polos avanços que se estám a da no processo soberanista catalám. A esquerda independentista tem um papel de vital importáncia nele e confiamos no seu saber fazer tal e como nos tenhem demonstrado durante anos de luita na rua. Especialemnte queremos parabenizar e enviar folgos às/aos noss@s companheir@s catalás/áns do SEPC, que afrontam um momento histórico decisivo. Independência para mudá-lo todo!

- AGIR tem umha mençom especial para a que foi durante 14 anos a nossa organizaçom política de referência, Nós-Unidade Popular, que decidiu a sua disoluçom neste passado verao. Queremos reconhecer a sua labor e as suas grandes contribuiçons ao que ainda é a pequena história do independentismo galego. Estamos orgulhos@s de ter feito parte do mesmo movimento de libertaçom nacional, e aguardamos seguir avançando na construçom da ferramenta de emancipaçom nacional e social de género para as galegas e galegos. 

- Esta AN resolve enviar os seus melhores desejos para o próximo VI Congresso Nacional de BRIGA, que se celebrará no próximo mês. Esperam-nos tempos de estreitar a colaboraçom entre estudantes e jovens obreiras, arredor dum projeto que temos que contribuir a afortalar e difundir. Com BRIGA na rua a luita continua!

viernes, 24 de julio de 2015

VIII Cadena Humana por la libertad de los presos

Se celebra en Santiago de Compostela la VIII Cadena Humana por la Libertad de los presos independentistas gallegos, organizada por Ceivar. Sobre las 18.30 de la tarde se congregaban unas cuatrocientas personas en la Plaza de Galicia, cogiendose de las manos para reclamar la puesta en libertad y el fin de la dispersión de los presos.
Después tuvo lugar la manifestación por las calles de la zona vieja de Santiago de Compostela, con un gran despliegue policial, tanto por policías uniformados como de paisano, hasta que concluyó el acto con la lectura de varios manifiestos en la Plaza del Toral.
El primero de los manifiestos estuvo a cargo de la Plataforma de familiares y amigos de los presos Que Voltem Para a Casa, que recordó la campaña de crowfunding que se está llevando a cabo estos días con el objetivo de recaudar fondos para presentar un recurso ante el Tribunal Europeo de Derechos Humanos contra la sentencia que condenó a cuatro independentistas gallegos.
Después se dió lectura del manifiesto de Ceivar y se daba la noticia de que Heitor Naya acababa de ser puesto en libertad.

Comunicado de Ceivar: 

Muito obrigadas às organizaçons nacionais e internacionais que hoje nos acompanhades e também bem-vindas a todas as pessoas solidárias a esta Cadeia Humana pola Liberdade dos e das Presas Independentistas Galegas. Entre todas fizemos possível chegar a esta oitava ediçom!!!

O Organismo Popular Anti-repressivo CEIVAR xurdiu já há 12 anos. Esta era umha data que coinicida com a saida do último preso do Exército Guerilheiro, mas namentres as cadeias ficavam livres de presas/os independentistas, a situaçom nas ruas era bem diferente.

Para todas/os conhecidas as cargas policiais, os acosos, os seguimientos, as multas ou os intentos de infiltraçom. Eram tempos nos que a mocidade enfrontava heroicamente um estado de excepçom e naquela altura, a leitura que fazia CEIVAR era a necesidade de organizar-se fronte a umha repressom que se ia extender a todas as capas da populaçom mais consciente. Nom nos equivocamos. A repressom tocou-nos e toca-nos mui de perto, nas próprias carnes incluso, mas tampouco nos equivocamos ao criar um organismo que lhe fizera fronte a tanta injustiça e arbitrariedade.

Decorrérom já umha dúzia de anos desde que botamos a andar este projecto e algums dos que hoje estám aqui tivérom que pagar com a sua liberdade a sua militancia política, outras pessoas sentárom no banquinho dos acusados do tribunal político de Madrid, a outras as malheiras deixárom-nas na cama durante dias, outras andam a cavilar como pagar as desorbitadas multas que nom cessam de chegar à casa e outras estám paralizadas polo medo. A todas esssas pessoas prestamos-lhe o nosso acompanhamento e apoio fazendo um esforço ingente que é próprio dos Povos dignos como é o o Povo Galego.

Nestes 12 anos em CEIVAR procuramos visibilizar a repressom mas também botar luz sobre um burato que dim ser escuro e frio e ao que lhe chamam cárcere. Nem é tam escuro nem é tam frio porque dentro dessas cadeias temos a galegas e a galegos, que além das torturas e do isolamento no que lhes obrigam a viver, irradiam-nos força, valentia e compromisso. Numha data coma hoje temos presente a:

Maria Osório Lópes (vizinha de Becerreá e dispersada em León)

Antom Santos Pérez (vizinho de Compostela e dispersado em Palencia)

Eduardo Vigo Domingues (vizinho de Angrois e dispersado em Toledo)

Raúl Agulheiro Cartoi (vizinho da Marinha e dispersado em León)

Roberto Rodríguez Fialhega (vizinho de Vigo e dispersado em Valladolid)

E queremos fazer umha mençom especial a Héitor Naia Gil (vizinho também de Vigo e dispersado em Madrid até este momento). Dizimos até este momento porque no dia de ontem fizo-se pública a sentença do Tribunal Supremo na que absolvia a este independentista dos cargos polos que teria que cumprir 11 anos de prisom. Aguardamos ter nas próximas horas Heitor Naia na casa! Aguardamos ter na Galiza aginha a um exemplo de triunfo da solidariedade! O Organismo é necesário e esta vitória é a monstra da necessidade de seguir avançando organizadas.

Além desta boa nova, estes cinco presos e presas independentistas galegos estám a livrar hoje outra dura batalha. Entre condiçons insalubres, paliças e permanentes restriçons estas seis mulheres e homens siguem firmes, nom se vendem nem vendem a ninguem. Nom há preço à dignidade dum Povo. E é por isso que as tentativas de saidas individuais, tanto dentro como fora das prisons, nom nos valem, nom lhe valem a esta Pátria! As filhas e os filhos deste Povo nunca poderám ser livres até que todas o sejamos!

Apertar filas, apertar os dentes, para sorrir e para luitar mas devemos de ser claras em que a força de um nom vale de nada se nom está rodeada da força de todos! Normalizar a repressom nom pode ser o caminho, com cada pau e com cada ataque contra nós temse-nos que encolher o coraçom como se fora a primeira vez, mas com toda a vagagem de experiência que já temos. Nom nos infravaloremos, nom nos infravaloredes! CEIVAR, junto a outras companheiras de caminho estamos pola liberdade e pola dignidade da Galiza e do nosso Povo e iremos até a última consequéncia ate ver cumprida esta meta.

Nestes dias para muitos remata o curso político mas para as que hoje estamos presente ainda temos tarefa. O próximo objetivo é arrecadar fundos para ir a Estrasburgo, ir até donde cumpra até que nom regresem a esta Terra as/os filhas/os que obrigárom a desterrar-se. Ninguem, absoluramente ninguém nos vai negar o que já decidimos há muito tempo; ser livres e ter um País livre!

Finalmente desde CEIVAR fazemos-vos um chamamento a que vos reconhezades, a que nos reconhezades como irmaos, quando falta umha mau rompe-se a cadeia. Todas sodes, todos somos imprescindíveis para fazer realidade a solidariedade imparável que tumbará qualquer dificultade ou muro que nos separe do nosso Povo.

Somos todo o que precisamos, temos todo o que precisamos, maos à obra!

Adiante a solidariedade imparável

Viva a Galiza livre, socialista e feminista”



- En Santiago de Compostela  se celebra por la tarde una manifestación convocada por organizaciones juveniles como AGIR, Galiza Nova, Briga, Liga Estudiantil Galega, Terra, Xeira e Isca bajo el lema A mocidade galega pola independencia! Venceremos nos!.  
Cerca de mil jóvenes recorrieron las calles de la zona vieja de la ciudad Compostela con el propósito de reclamar la independencia de la Galicia. También hubo canticos reclamando la libertad de los presos independentistas. Finalmente en la Plaza del Toral se dio lectura a un manifiesto y se procedió a la quema de la bandera española. El acto concluyó con el himno gallego y nuevos gritos de independencia.



jueves, 26 de febrero de 2015

Escrito preso independentista

Se publica en el sitio web del  CPIG (Colectivo de pres@s independentistas galeg@s) un escrito bajo el título: “Adiante a luita independentista!”, artigo de opiniom de um combatente preso.

El texto es el siguiente:

Este ano que vem de começar cumprem-se dez anos da publicaçom do primeiro Manifesto pola resistência galega, quue supujo um ponto de inflexom fundamental no combate que se vinha desenvolvendo desde anos atrás, após a interrupçom do projeto político-militar de finais de 80 e inícios de 90 polo EGPGC-APU. A estas alturas pode resultar de interesse umha breve olhada retrospetiva do acontecido nestes anos e umha reflexom sobre as condiçons e necessidades atuais.
Definimos esse momento como fundamental na medida em que esse documento, depois complementado e enriquecido polo segundo Manifesto, significou um passo adiante imprescindível no processo de conformaçom e consolidaçom do projeto combatente atual do independentismo galego. A luita galega dotava-se de umha referência pública, clara e com vontade estratégica, visibilizava-se a continuidade histórica da resistência galega respeito às anteriores expressons armadas do independentismo galego e com inteligência e versatilidade expressava-se umha formulaçom que permitisse afrontar umha fase de consolidaçom e extensom da atividade resistente.

Nesta década, a resistência galega mantivo umha intervençom sustentada, defendendo a Pátria, assinalando e golpeando os inimigos da Galiza, devolvendo a dignidade ao nosso povo perante as agressons que arrasam a nossa Terra. As mais de meio cento de açons executadas assim o testemunham. Foi capaz de confrontar a repressom espanhola, sumando novas geraçons ao combate independentista. A luita armada independentista converte-se em um ator protagonista da vida política galega, constituindo-se como umha voz principal do independentismo na interlocuçom com o nosso povo. A ruptura da normalidade democrática espanhola, a visibilizaçom do conflito político e histórico entre Galiza e Espanha, entra na cena política nacional e estatal, periodicamente da mao dos guerrilheiros galegos. Em um contexto geo-político como o nosso, a simples existência e continuidade de umha ferramenta popular como esta reviste umha extraordinária releváncia ante umha situaçom de exprema gravidade como a que atravessa o País.

A resistência galega fa partedo percorrido histórico do independentismo galego que, desde o ano 78, se expressa na formulaçom estratégica político-militar. Diante da “democracia espanhola” o independentismo soubo manter com acerto a opçom política da ruptura com o marco jurídico-político espanhol como única saída viável à opressom estrutural que sofre Galiza. Hoje que a prática totalidade das forças políticas nacionalistas se reivindicam soberanistas, cumpre pormos em valor o acerto histórico do independentismo galego.
Tivemos e continuamos a ter mui claro o que queremos: Independência e Socialismo, Estado galego ao serviço da maioria social. Nestas décadas empenhamos o melhor do nosso capital político e humano na luita. Dúzias de pres@s, a morte em combate de Lola Castro e José Vilar, um esforço comunitario enorme de assistência e solidariedade constituem parte do preço pagado e fam parte do património do independentismo revolucionário.
Nunca nos fijo falta encher-nos a boca com palavras grandiloquentes, disfarçar-nos de radicalidade estética, esconder-nos no “ideologismo estéril” para maquilhar as carências e a impotência política caraterísticas das falsas vanguardas esquerdistas que habitam no espaço soberanista. A nossa trajetória fala por si própria, quiçá por isso nom esteja de mais, de quando em vez, ainda que só seja umha vez cada dez anos, chamar a estas cousas polo seu nome.
Continuamos confrontando umha maquinária repressiva bem engraxada, a mesma que pune o exercício da liberdade de expressom sob umha legislaçom penal de exceçom e obriga a nom assinar explicitamente este artigo para esquivar novos processamentos e condenas; combinando a açom político-policial, mediática, judicial e carcerária. A capacidade do Estado de controlar a sociedade, a marcagem do ativismo dissidente, o enorme potencial tecnológico anti-subversivo... situa-nos ante um repto difícil que requere a participaçom de todos, compromisso e responsabilidade para estar à altura das circunstáncias atuais.

Falemos claro. Hoje, como sempre foi, só seremos verdadeiros patriotas na medida em que situemos os interesses e necessidades da Pátria por cima dos próprios, traduzindo em compromisso militante, sabendo superar esse vírus individualista e desmobilizador que propaga a globalizaçom neoliberal como anestésia social ante a crise definitiva do modelo socio-económico. A viabilidade da Naçom exige multiplicar esforços militantes, dar passos à frente.
Nom há liberdade possível, nem umha Terra soberana e respeitada, sem luita e sacrifício; cumpre assumi-lo de vez, desterrando para sempre discursos cómodos e vitimistas que em nada contribuem ao projeto combatente. Somos o que somos, vimos de onde vimos, e vamos para onde vamos. Seguiremos levantando a cabeça ante golpes, repressom e cárcere, falando tam claro como o fai a intervençom político-militar da resistência galega. Que os espanhóis e os seus sipaios nom se enganem; Galiza vive e resiste, luita em todas as frentes por muito que pretendam afogar a voz da Naçom no seu império decadente e repressor. Estes dez anos som mais umha expressom dessa realidade, tam incomoda para eles como orgulhosa para nós. Seguimos e seguiremos. Luitamos e venceremos.
Desde as cadeias espanholas,
Um combatente da resistência galega.


- Jornada de huelga estudiantil en Galicia convocada por varias organizaciones. La estudiante y militante de AGIR Antia Balseiro fue denunciada por su labor dentro de un piquete. Fue juzgada y absuelta en octubre de 2015.

sábado, 6 de diciembre de 2014

Manifiesto independentista

Con motivo de la celebración el 6 de diciembre del día de la Constitución española, varias organizaciones y colectivos independentistas gallegos suscriben el siguiente manifiesto:

6D Galiza nom tem nada que celebrar

Pola independência nacional

Contra a Constituiçom espanhola

Contra a ‘Segunda Transición’



Neste 6 de dezembro, o regime celebra na Galiza o 36º aniversário do referéndum de 1978 em que aprovara a sua Constituiçom. Justo é rememorar agora que naquela altura o povo galego virou maioritariamente as costas ao projeto, apoiando-o apenas 44% do recenseamento eleitoral. Em idêntica situaçom de ilegitimidade encontrou-se tempo após o atual Estatuto de Autonomía, que apesar de contar com a promoçom das principais forças e poderes políticos, empresariais e financeiros espanhóis, foi recebido em 1980 com umha fria abstençom geral e o voto afirmativo de tam só 20% das eleitoras e eleitores galegos.

No entanto, Constituiçom espanhola e Estatuto de Autonomía som desde entom, apesar desta congénita falta de legitimidade democrática, as pedras angulares da arquitetura institucional espanhola na Galiza.

Agora que se cumprem 36 anos da implementaçom deste quadro legal contamos com a experiência coletiva necessária para certificarmos que as prediçons que no seu dia figeram o nacionalismo e o independentismo galegos foram acertadas. O tempo verificou de modo incontestável que a operaçom político-económica baptizada como Transición Española foi umha fraude colossal contra este país e os princípios mais elementares da democracia. O seu único fim era perpetuar os traços básicos do regime chantado na Galiza com as armas e o Genocídio desde 1936, isto é, a subordinaçom político-económica ao Estado espanhol, a vulneraçom do direito de autodeterminaçom, a desmobilizaçom e desestruturaçom da sociedade galega e a preservaçom na Galiza dos privilégios da oligarquia espanhola e as suas instituiçons associadas -monarquia, Igreja Católica, Exército, etc.-.

36 anos após aquel referéndum fraudulento aprofundou-se e agravou-se ao limite a dependência do país e os sintomas negativos a ela associados: desemprego e emigraçom estruturais, empobrecimento crescente da populaçom apesar de sermos umha naçom rica em recursos, sobre-exploraçom da força de trabalho, espólio e degradaçom do território e dos recursos energéticos, biológicos e minerais, avelhentamento demográfico e éxodo da mocidade, involuiçom legal e social nas conquistas das mulheres, retrocesso permanente da presença social da língua e a cultura próprias, etc. Todo sob a manto protetor e promotor da direita neofranquista e clientelar, que fijo do extermínio do país a sua missom histórica. A experiência constatou que o genocida Francisco Franco dizia a verdade quando assegurou que o regime espanhol que o sucederia estaria atado y bien atado.

Sob este quadro constitucional, e no marco das luitas políticas e sociais dos últimos 36 anos, centenas de galegas e galegos fôrom, e som, retaliados, espancadas, multados, detidas, encarcerados e mesmo torturadas a maos das Fuerzas de Seguridad del Estado.

Hoje, com o Estado espanhol devorado pola corrupçom e submetido a umha tripla crise de modelo territorial, de modelo económico-produtivo e de legitimidade, os poderes fáticos aprestam-se para reeditar com novas modalidades a fraude perpetrada em 1978. Falam, de fato, de Segunda Transición Española. Como daquela, pretendem mudar algo para que todo continue na mesma, reproduzindo o espólio do povo e do território com as sequelas conhecidas. Contam nesta tarefa com a cumplicidade ativa, e imprescindível, da auto-denominada esquerda federalou esquerda ruturista espanhola, que igual que figeram PSOE e PCE na altura se oferecerám para dar à operaçom a necessária pátina de legitimidade. Como daquela, também, o regime reserva a repressom e a persecuçom para quem denunciem e enfrontem estrategicamente esta fraude que se prepara.

Nesta conjuntura, com umha aceleraçom dramática dos processos de exploraçom social e perda de auto-reconhecimento e capacidade de decisom como naçom, com um povo sob estado de choque e umha confusom notável na direçom do nacionalismo hegemónico a respeito do caminho a seguir, as forças políticas e setoriais independentistas galegas abaixo assinadas queremos proclamar alto e claro três questons ao do presente:

1ª Hoje, quando se fragua a Segunda Transición Española, a única via possível para abordar com vocaçom de superaçom definitiva as problemáticas sócio-económicas, laborais, ambientais, identitárias, etc. que aqueixam o povo galego segue a ser separarmo-nos definitivamente de Espanha e conquistar a plena soberania política, isto é, a independência nacional e a constituiçom do nosso próprio Estado ao serviço da maioria social do país. Toda folha de rota que persiga o “encaixe” ou a “integraçom harmónica” da Galiza em Espanha situa-se, objetivamente, ao serviço da oligarquia.

2º Qualquer quadro jurídico-político constitucional espanhol é a garantia da perpetuaçom da situaçom atual. Neste sentido, queremos explicitar que a eventualidade da participaçom de forças nacionais galegas num futuro processo de reforma da Constituiçom espanhola ou do Estatuto de Autonomía suporia retornar sobre umha via morta, que nega o direito de autodeterminaçom, e trair o processo de liberaçom nacional. Espanha é a nossa ruína, efetivamente, sabemo-lo, à margem do regime político que postule para perpetuar a nossa dependência.

3º Os setores populares nacionalistas, independentistas e soberanistas e o conjunto deste povo enfrentaremo-nos em breve, quando o regime inicie a reestruturaçom programada, a um dilema estratégico entre impulsionar a meio e longo prazo um conflito político e um processo independentista de massa rumado à definitiva rutura com Espanha, ou a cumplicidade com a sua readpataçom cosmética. As e os independentistas tendemos as nossas maos a todos os setores populares dispostos a enfrentar a fraude em curso da Segunda Transición Española e por proa sem ambigüidades, sem duplos jogos e com honestidade face a conquista da plena capacidade de decisom e a independência como povo.

Denantes mortos e mortas que escravos!

Viva Galiza ceive, socialista e antipatriarcal!

Independência e socialismo!


Agir

Briga

Causa Galiza

Ceivar

Coletivo Nacionalista de Marim

Mulheres Nacionalistas Galegas

NÓS-Unidade Popular

Partido Comunista do Povo Galego

miércoles, 5 de noviembre de 2014

Detenciones en Santiago

Sobre las tres de la tarde es detenido en Santiago de Compostela el militante de Xeira M. Atanes. Poco después era detenido en el campus universitario de la ciudad un dirigente de Agir, Aarom Curbeira. Ambos fueron trasladados a dependencias policiales y luego a los Juzgados desde donde quedaron en libertad con cargos (lesiones y atentado a la autoridad) a última hora de la tarde.
Los jóvenes fueron interrogados por su participación en una protesta ocurrida en la Facultad de Matemáticas cuando el presidente de la Xunta, Nuñez Feijóo iba a dar una conferencia el pasado 23 de octubre.



jueves, 23 de octubre de 2014

Incidentes en la Universidad

Un centenar de jóvenes impide la presencia del presidente de la Xunta, Alberto Núñez Feijoo en un acto que se iba a celebrar en la Universidad de Santiago de Compostela.
El jefe del Ejecutivo gallego llegó pasadas las 16.00 horas a la Facultad de Matemáticas, donde estaba previsto que inaugurase la Conferencia de Matemáticas de España. Le acompañaba el conselleiro de Cultura y Educación, Xesús Vázquez.
A la puerta del centro un grupo numeroso de jóvenes le aguardaban con carteles en los que se leía 'Fora Feijoo da USC'. 
Cuando el presidente y el conselleiro dialogaban en el exterior, comenzaron los gritos de «Fóra fascistas da Universidade», «Fóra fascistas da USC», y «Feijoo escoita o ensino está en loita».
Ante la situación tensa que iba en aumento, el presidente de la Xunta y el consejero optaron por abandonar el lugar, momento en el que algunos estudiantes se abalanzaron hacia el coche oficial en el que viajaba el presidente golpeándolo, pero sin interrumpir su marcha. Militantes de AGIR denunciaron en sus medios agresiones de los escoltas.
Vázquez Abad afirmó que el hecho de que "unas decenas" de jóvenes hayan llevado a cabo "un acto fascista de esta magnitud merece la condena, no sólo de este Gobierno sino de toda la sociedad y los demás partidos políticos".

El Ministerio Fiscal llevó a juicio a tres estudiantes acusados de atentado a la autoridad, lesiones y desórdenes públicos por lo que pidió tres años de cárcel para cada uno: Aarom Curbeira, Mario y Atanes.

Finalmente se llegó a un acuerdo con el fiscal y fueron condenados a 15 meses de prisión en noviembre de 2015.

sábado, 12 de julio de 2014

VIII Asamblea nacional de AGIR

Comienza en Vigo la VIII Asamblea Nacional de la organización AGIR, organización de estudiantes independentistas de izquierdas.
La reunión tuvo como lema 'Hoje mais que nunca, é tempo de agir' y se clausuró al día siguiente con un discurso de Aarom Curbeira.


martes, 11 de febrero de 2014

Boicot a Garzón

Una veintena de personas entran en el salón de actos de la facultad de Ciencias de la Educación de la Universidad de Santiago de Compostela para boicotear una conferencia sobre derechos humanos que el exjuez Baltasar Garzón estaba ofreciendo. Estas personas dieron gritos de "Audiencia Nacional, tribunal fascista y represor". En los carteles que llevaban, firmados por AGIR (organización estudiantil independentista de izquierdas), se podía leer "Garzón torturador" y "fora fascistas da USC".
Garzón, que estaba acompañado en el estrado por el rector de la USC, Juan Casares, siguió con la ponencia sobre 'Democracia y Derechos Humanos'. Garzón invitó a subir al estrado a una de las personas que protestaban, que repitió frente al micrófono las mismas consignas que coreaban sus compañeros: "Fuera fascistas de la Universidad".
El colectivo independentista Ceivar había solicitado a la USC que "denegase la utilización de sus instalaciones" a Garzón por haber sido parte de "un tribunal que ampara la aplicación de la tortura a personas detenidas por delitos de naturaleza política".

El boicot obligó a la dirección de la USC a suspender una segunda charla que Garzón tenía previsto dar, unas horas más tarde, en la Facultad de Historia. 

El exmagistrado lamentó la actitud del colectivo y aseguró que él «siempre» trató de que la lucha antiterrorista fuese «una lucha legal». «La política antiterrorista de España puede tener fallos, se puede corregir, se debe corregir», admitió en un comunicado remitido a los medios de comunicación, pero reivindicó que él creó un protocolo -el Protocolo Garzón- para «prevenir los casos de tortura y maltrato» y también las falsas denuncias contra los policías.

Garzón valoró que el resto de los alumnos que acudieron a su conferencia "reaccionasen y tachasen de intolerantes a estas personas que no dejaban que un acto transcurriera de forma democrática en la universidad". Si bien, resaltó que, "pese al intento de una minoría de reventar el acto con consignas contra la Audiencia Nacional y la política antiterrorista" y con insultos hacia él mismo, éste transcurrió «sin incidentes hasta el final».

lunes, 17 de junio de 2013

Manifiesto en solidaridad con presos

La coalición Alternativa Galega de Esquerda (AGE), que lidera Xosé Manuel Beiras, se adhiere al manifiesto ciudadano en defensa de los cuatro activistas gallegos que serán juzgados por su presunta pertenencia al grupo terrorista Resistencia Galega, así como por tenencia de explosivos y por falsificación de documentos.
AGE se suma así a fuerzas independentistas como la FPG, Nós-UP, Causa Galiza o a sindicatos como la CUT, CNT y CIG, que respaldaron el manifiesto en favor de los detenidos Eduardo Vigo, Roberto Rodrigues, Maria Ossório y Antom Santos.
A través de una nota de prensa, Alternativa denuncia la aplicación de «medidas xurídicas de excepción» a los presos independentistas, así como una completa «ausencia de respecto» de sus garantías constitucionales.
Denuncia esta formación parlamentaria que la «dispersión» a la que fueron sometidos estos presos, unido a que estuvieron en prisión «durante máis dun ano sen xuízo» y a que se quebró «calquera presunción de inocencia», no aseguran que se pueda celebrar un juicio justo en la Audiencia Nacional, a la que en el manifiesto firmado se considera un «tribunal de excepción» que responde «a directrices políticas» del Gobierno y que «carece das mínimas garantías xurídicas esixibles».

Dos días más tarde, el portavoz de AGE, Xosé Manuel Beiras, manifestó que "el único crimen que cometieron es ejercer indignación" y que a eso "se le llama terrorismo"; también criticó que estas personas estén "sometidas a una situación límite que conculca absolutamente las normas internacionales".

Ante ello, el presidente de la Xunta, Alberto Núñez Feijóo, criticó lo que calificó como “elogios” del portavoz de AGE en el Parlamento gallego, Xosé Manuel Beiras, al grupo Resistencia Galega. Feijóo indicó que aguarda que los portavoces de los distintos grupos digan lo que se vive “cada vez que hay un atentado o explota un artefacto en cualquier inmueble o calle de Galicia”. Señaló que supone que “sabrán defender” a las personas, ciudadanos y profesores que sufrieron este tipo de artefactos en sus casas.
“Y sobre los elogios de Beiras a RG solo puedo decir que Galicia sabe lo que opina sobre este grupo violento y que provoca actos violentos y que se juzga por terrorismo”, dijo.
Por este motivo aseguró, recordando recientes desencuentros entre ambos, que “a veces” prefiere que le descalifique a que le elogie. “Si elogia a RG estoy convencido de que puede ser uno de los excepcionales gallegos que puede elogiar actos de vandalismo, de violencia y de terrorismo en Galicia”, afirmó.
Por su parte, la portavoz del PPdeG, Paula Prado, calificó de “indecentes” las palabras de Beiras “en las que justificaba la tenencia de explosivos y la falsificación de documentos públicos”.
La popular vio lamentable que para Beiras “las decisiones de un gobierno justifiquen acciones violentas”, y recordó que Resistencia Galega “es una organización terrorista que utiliza artefactos explosivos para quemar oficinas bancarias pero también sedes de partidos políticos”.
Por ello, Prado confió en que la declaración de Beiras la ejerza “en calidad de testigo y no como parte de la defensa”. “Resulta grave autodefinirse como líder antisistema cuando se lleva cobrando casi 30 años de él, pero más aún lo es beneficiarse del sistema mientras se justifica y ampara a quienes quieren derribarlo a golpe de explosivo”, dijo.


El manifiesto apareció en la Plataforma en Internet de peticiones Change.org dos días antes:


Manifesto Cidadám de Solidariedade com os independentistas julgados em Madrid



   Os agentes sociais, sindicais e políticos que assinamos esta declaraçom queremos transmitir à sociedade galega, à vista do juízo de quatro independentistas galegas a celebrar na Audiencia Nacional de Madrid Nos próximos dias 24 e 25 de junho, as seguintes questons que provocam em nós profunda preocupaçom e consideramos da máxima importáncia:


1ª Denunciamos a excecionalidade jurídica a que estám submetidos os cidadáns galegos Eduardo Vigo Domínguez, Roberto Rodrigues Fialhega e Antom Santos Peres, presos sem se celebrar o seu juízo desde há ano e meio e dispersados a centos de quilómetros dos seus lugares de residência num incumprimento flagrante da legislaçom e dos convénios e acordos internacionais assinados polo Estado espanhol nesta matéria que reflitem, com absoluta claridade, que nengum preso ou presa pode permanecer encarcerado longe do seu lugar de residência e contorna social.


2ª Queremos exprimir a nossa solidariedade e afecto aos familiares dos independentistas presos e denunciar a extorsom económica à que som submetidos como resultado da dispersom penitenciária, que se traduz num gasto semanal insustentável para deslocar-se a prisons situadas a centos de quilómetros e poder visitar, durante só 45 minutos, os seus seres queridos. Além desta extorsom, sumemos o esgotamento físico e o risco de acidente em estradas durante meses e anos e compreenderemos que esta situaçom, além de ilegal, é inumana.


3º Preocupa-nos o intenso impulso político que adivinhamos neste juízo, com petiçons que alcançam 64 anos de cárcere para a e os independentistas julgados e a certeza de que, como tribunal de exceçom que é, a Audiencia Nacional responde a directrizes políticas e carece das mínimas garantías jurídicas exigíveis, como já denunciárom organizaçons de direitos humanos e instáncias internacionais.


4ª A nossa preocupaçom alcança o zénite ante a possibilidade de que este tribunal ditamine nesse juízo a existência dumha “organizaçom terrorista” na Galiza da que supostamente fariam parte os processados e a processada Maria Ossório. Esta é, de fato, junto às desorbitadas penas solicitadas, a questom essencial a dirimir e a que possibilita semelhantes petiçons. Valoramos que a formalizaçom jurídica da existência desta suposta “organizaçom” é umha estratagema do Estado para abrir as portas à criminalizaçom do soberanismo, facilitando detençons, ilegalizaçons e o agravamento do já de por si agudo déficit democrático que suportamos.


   Neste sentido, chamamos à sociedade a valorizar e reivindicar os pontos acima expostos e a estar alerta ante a eventualidade de que, no que pode ser unha aplicaçom em Galiza do que se conhece como Direito Penal do Inimigo, o juízo dos dias 24 e 25 dé pé a umha volta de porca na repressom política contra a ideologia e as organizaçons soberanistas e independentistas que seria de todo ponto de vista antidemocrática e inaceptável.

Organizaciones y colectivos firmantes:

Adiante
Agir
Assembleia da Mocidade Independentista (AMI)
Briga
Causa Galiza
Causa Obreira
Ceivar
CIG-Servizos
CNT-Compostela
Coletivo Nacionalista de Marin (CNM)
Comités
Conas Ceives
Central unitaria de traballadoras/es (CUT)
C.S Aturuxo
C.S. Mádia Leva!
C.S. Revira
C.S. Sem Um Cam
C.S. Xebra!
Federación Rural Galega (Fruga)
Frente Popular Galega (FPG)
Fundaçom Artábria
GalizaLivre
Galiza Nova
Isca!
Liga Estudantil Galega (LEG)
Mulheres Nacionalistas Galegas (MNG)
Movemento pola Base (MpB)
NÓS-Unidade Popular (Nós-up)
Organizaçom para a Liberaçom Nacional (OLN)
Rede Feminista Galega
Siareiras Galegas
Silveira

viernes, 30 de marzo de 2012

Curso de formación

Comienza en Teo (La Coruña) un nuevo curso de formación (Escola de Formaçom) organizado por BRIGA y AGIR que durará tres días.
Intervienen Carlos García, José Miguel Ramos y Carlos Morais.

martes, 12 de febrero de 2008

Incidentes en la Universidad

Un grupo de unos 25 universitarios jóvenes intentan agredir a la presidenta del PP del País Vasco, María San Gil, cuando entraba en la Facultad de Económicas de la Universidad de Santiago de Compostela para impartir una conferencia. En el forcejeo con los estudiantes -miembros de la Organización Estudiantil da Esquerda Independentista (AGIR)-, un escolta de San Gil resultó herido leve. 
Gritando "¡Vosotros sois los terroristas!", los universitarios empujaron a la comitiva de San Gil y forcejearon con dos escoltas y cuatro policías. El resultado fue un escolta con un corte en la mano, dos policías contusionados y ningún detenido. 

viernes, 18 de marzo de 2005

Los jóvenes se "forman"

Del 18 al 20 de marzo tiene lugar en Salvatierra de Miño (Pontevedra) un encuentro organizado por AGIR y BRIGA denominado 'Escola de Formaçom´0' y con el lema 'Caminhos  de subversom' con la intervención de Manuel Soto, André Seoane Antelo, Carlos Morais y Vreixo Formoso.
Hubo también un concierto de 'Presencia Zero' en el que se escucharon gritos de "Povo armado, povo respeitado", "Independência" e "Fora as forças de ocupaçom".

jueves, 10 de abril de 2003

Detenciones en Santiago


Detenidos por la policía en Santiago de Compostela  los militantes de Nós-Unidade Popular Eva Rei y Ángel Rodrigues, acusados de participar en la quema de un muñeco de José María Aznar en una manifestación contra la guerra el pasado día 6 de Abril. Fueron puestos en libertad horas más tarde.

Esa misma mañana la policía municipal de Santiago disolvió una concentración de militantes y simpatizantes de AGIR que protestaban por la suspensión de un concierto contra la guerra. A consecuencia de la carga la militante de AGIR Xiana Rodrigues Gomes tuvo que acudir a Urgencias con una herida en la cabeza por un porrazo.


viernes, 19 de abril de 2002

Agresión en la Universidad

El miembro de la organización AGIR Alexandre Fernandes golpea a una alumna en la Universidad de Santiago de Compostela por recriminarle y dirigirse a él en castellano.
Por estos hechos fue expulsado de la Universidad durante tres años y condenado a una multa.

viernes, 19 de octubre de 2001

Segunda asamblea de AGIR

Se celebra la segunda Asamblea "nacional" de la organización estudiantil independentista de izquierdas AGIR.
En la segunda resolución acuerda:

AGIR sauda a criaçom da organizaçom política independentista, socialista e antipatriarcal, 
NÓS-Unidade Popular, como expressom plural, unitária e de massas da cristalizaçom orgánica 
da unidade da esquerda independentista. 
AGIR reconhece a NÓS-Unidade Popular como referente político do estudantado 
independentista e revolucionário, desejando grandes êxitos políticos no longo caminho de luita 
a prol de umha Galiza independente, socialista e antipatriarcal. 

miércoles, 2 de mayo de 2001

Incidente en la Universidad

Miembros de la organización independentista AGIR tapian la puerta del despacho que el profesor Roberto Blanco Valdés tiene en la facultad de Derecho de Santiago de Compostela. AGIR critica que dicho profesor no imparta las clases en gallego.

martes, 19 de septiembre de 2000

Asamblea de AGIR

Se celebra durante los días 19 y 20 de septiembre la primera asamblea "nacional" de AGIR, asociación estudiantil independentista de izquierdas.

En su definición afirman:

AGIR é umha organizaçom de estudantes que tem como objectivo básico a consecuçom dum 
Ensino Galego, Público, Democrático e de Qualidade, fazendo parte, como organizaçom da 
esquerda independentista que é, do Movimento de Libertaçom Nacional Galego (MLNG). 
AGIR luitará sempre na defesa dos interesses do estudantado galego empregando em todo 
momento dinámicas mobilizadoras e combativas que servam para destapar e agudizar as 
contradiçons, ligando luitas diárias com os objetivos estratégicos. 
O nosso trabalho quotidiano consiste em actuar de detonantes das reivindicaçons, 
encabezando o malestar, politizando os conflitos e as reivindicaçons, impulsando a 
participaçom e o protagonismo do estudantado, frente as práticas reformistas e espanholistas, 
dotando às massas estudantis de instrumentos de análise e luita ajeitados que permitam 
elevar a sua consciência e organizá-las para acumular forças contra o ensino colonial e a prol 
do processo de autodeterminaçom que culmina coa independência da nossa naçom. Somos 
plenamente conscientes de que o nosso modelo de ensino nom tem cabimento no actual 
quadro jurídico-político já que só será possível aplicá-lo numha Galiza livre e socialista. 
a) AGIR definimo-nos como organizaçom independentista porque o estudantado galego vive 
num contexto de dependência colonial (ensino espanholizante, acientífico, anti-democrático,..) 
sendo conscientes que só numha República Galega serám cumpridos os nossos objetivos 
estratégicos. 
b) Somos umha organizaçom da esquerda anticapitalista cujo objetivo é construir umha 
sociedade socialista. 
c) Como organizaçom de massas AGIR recolhe a pluralidade política e teórica do conjunto do 
independentismo. 

(...)

Após um ano de debates e unidade de acçom as divergências foram finalmente superadas e EI 
e FER (junto com CAMEM —Comité Aberto do Movimento Estudantil de Magisterio— e com 
AEGA —Assembleia de Estudantes Galeg@s Antifascistas—) decidírom confluir numha única 
organizaçom do estudantado da esquerda independentista: AGIR. 

Estatutos de AGIR 

CAPÍTULO I: DE AGIR 

Art. 1- AGIR é umha organizaçom de estudantes universitári@s, Ensino Secundário e 
Formaçom Profissional organizad@s no mesmo projecto nacional. 
AGIR, como organizaçom de massas, é um instrumento defensivo dos interesses específicos do 
estudantado galego, cujo objectivo estratégico é alcançar um Ensino Galego, Público, 
Democrático e de Qualidade, no quadro dumha Galiza Independente e Socialista. 
Somos umha organizaçom revolucionária e reclamámo-nos parte integrante da esquerda 
independentista ao estar comprometid@s com a luita pola libertaçom nacional da Galiza e com 
a emancipaçom do Povo Trabalhador Galego. 

Art. 2- AGIR é umha organizaçom estudantil patriótica que subordina a actividade institucional 
à praxe baseada na auto-organizaçom, luita e mobilizaçom do estudantado contra o actual 
modelo de ensino colonial. Frente ao sindicalismo de serviços, frente às organizaçons 
assistenciais, defendemos um movimento estudantil crítico e reivindicativo que questione a 
funçom ideológica e o modelo antidemocrático do ensino espanhol, dando resposta organizada 
desde a base aos problemas mais sentidos polo estudantado galego. 

Art. 3- AGIR como organizaçom independentista tem como objectivo difundir o projecto 
nacionalista e anti-imperialista do MLNG no seio do estudantado galego, criando consciência 
nacional e massa crítica favorável ao reconhecimento do exercício de Autodeterminaçom. 

Art. 5- AGIR desenvolverá a sua actividade em todos os centros de ensino do território 
nacional conformado pola actual "Comunidade Autónoma Galega" e os territórios galegos do 
leste (os territórios do Návia-Eu, o Berço e a Seabra), actualmente pertencentes às 
comunidades autónomas de "Asturias" e "Castilla y León". 

Resoluciones

3ª.- AGIR denúncia a campanha repressiva que Espanha leva articulando contra o MLNG. 
Dentro desta campanha encontra-se o juízo e possível entrada em prissom de três 
companheiros patriotas (Óscar, Armando e André), aos quais AGIR manifesta a sua 
solidariedade e apoio. 
 
4ª.- Por último, AGIR quer solidarizar-se cos presos e presas independentistas, prissioneiros 
de Espanha nas suas cadeias de extermínio, exigindo para os mesmos a amnistia. 
Aliás, AGIR quer lembrar aqui as figuras de Lola e José como exemplo de luita coerente por 
umha Pátria Ceive, mortos no combate quando o EGPGC praticava a luita armada como 
método para se desasir do jugo espanhol.